• Powiększenie tekstu
  • Default font size
  • Decrease font size

 

Poniżej jest słowo Boże, jakie dane było „grupce założycielskiej” na różnych etapach zawiązywania się wspólnoty „Sam nie znaczy Samotny”. Nagłówki uwydatniają „słowa wiodące” dla Wspólnoty.

2005.XII.
„Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść... Idźcie i oznajmijcie... to, co słyszycie i na co patrzycie...” (Mt 11,4.5)
Mt 11,2-9: „1 Gdy Jezus skończył dawać te wskazania dwunastu swoim uczniom, odszedł stamtąd, aby nauczać i głosić [Ewangelię] w ich miastach. 2 Tymczasem Jan, skoro usłyszał w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał swoich uczniów 3 z zapytaniem: Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać? 4 Jezus im odpowiedział: Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie: 5 niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię. 6 A błogosławiony jest ten, kto we Mnie nie zwątpi. 7 Gdy oni odchodzili, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: Coście wyszli oglądać na pustyni? Trzcinę kołyszącą się na wietrze? 8 Ale coście wyszli zobaczyć? Człowieka w miękkie szaty ubranego? Oto w domach królewskich są ci, którzy miękkie szaty noszą. 9 Po coście więc wyszli? Proroka zobaczyć? Tak, powiadam wam, nawet więcej niż proroka. 10 On jest tym, o którym napisano: Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby Ci przygotował drogę”.

2006.XI.10.
„9 Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie” (Mt 22,9).
Mt 22, 1-14; tutaj: Mt 22,8-9: „8...Uczta wprawdzie jest gotowa... 9 Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Paralelne: Łk 14, 7- 14. tutaj: Łk 14,13-14: „13 Lecz kiedy urządzasz przyjęcie, zaproś ubogich, ułomnych, chromych i niewidomych. 14 A będziesz szczęśliwy, ponieważ nie mają czym tobie się odwdzięczyć; odpłatę bowiem otrzymasz przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych”.

2007.I.17.
„Błogosławiony... Ojciec miłosierdzia i Bóg wszelkiej pociechy” (2 Kor 1)
2 Kor 1, 3-11; tutaj 2 Kor 1,3-4: „3 Błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia i Bóg wszelkiej pociechy, 4 Ten, który nas pociesza w każdym naszym utrapieniu, byśmy sami mogli pocieszać tych, co są w jakiejkolwiek udręce, pociechą, której doznajemy od Boga”.

2007.IX.28.
„Kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał” (Łk 9,48)
Łk 9,43b-50: „43 A wszyscy osłupieli ze zdumienia nad wielkością Boga. Gdy tak wszyscy pełni byli podziwu dla wszystkich Jego czynów, Jezus powiedział do swoich uczniów: 44 Weźcie wy sobie dobrze do serca te właśnie słowa: Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. 45 Lecz oni nie rozumieli tego powiedzenia; było ono zakryte przed nimi, tak że go nie pojęli, a bali się zapytać Go o nie. 46 Przyszła im też myśl, kto z nich jest największy. 47 Lecz Jezus, znając myśli ich serca, wziął dziecko, postawił je przy sobie 48 i rzekł do nich: Kto przyjmie to dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmie, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. Kto bowiem jest najmniejszy wśród was wszystkich, ten jest wielki. 49 Wtedy przemówił Jan: Mistrzu, widzieliśmy kogoś, jak w imię Twoje wypędzał złe duchy, i zabranialiśmy mu, bo nie chodzi z nami. 50 Lecz Jezus mu odpowiedział: Nie zabraniajcie; kto bowiem nie jest przeciwko wam, ten jest z wami”.

2009.03.24.
„...dał im moc i władzę ...i wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych” (Łk 9,1.2)
Łk 9, 1-6: „1 Wtedy zwołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami i władzę leczenia chorób. 2 I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych. 3 Mówił do nich: Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie! 4 Gdy do jakiego domu wejdziecie, tam pozostańcie i stamtąd będziecie wychodzić. 5 Jeśli was gdzie nie przyjmą, wyjdźcie z tego miasta i strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim! 6 Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie”.

Podsumowanie słowami Katechizmu Kościoła Katolickiego:
KKK, 705. „Człowiek, zdeformowany przez grzech i śmierć, pozostaje „obrazem Bożym”, obrazem Syna, ale jest „pozbawiony chwały Bożej” (Rz 3,23), pozbawiony „podobieństwa”. Obietnica dana Abrahamowi zapoczątkowuje ekonomię zbawienia, na końcu której sam Syn przyjmie „obraz” (por. J 1,14; Flp 2,7) i odnowi go w jego „podobieństwie” do Ojca, przywracając Mu chwałę, czyli Ducha „ożywiającego”.

" Ze wszystkich Boskich dzieł najbardziej Boskim jest współdziałanie z Panem w zbawieniu dusz dla ich Stwórcy"
          [św. Wincenty Pallotti, za św. Dionizym Areopagitą]



Dzisiaj jest:

Słowo na tydzień:

Mt 1, 18-24 Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie.

Intencje modlitewne:

Kontakt:

Pliki do pobrania: